Whinchat - Saxicola rubetra
EURING: 11370 Number of ringed birds:Morphometries ~ mean ± standard deviation (min-max)
Male
Age undetermined
C. max. (4): 77.8±1.3 (76.0-79.0) mm III rem. (4): 58.1±1.3 (57.0-60.0) mm Grasso (3): 2±1 (1-3) classi Kaiser Peso (4): 16.3±2.3 (15.0-19.7) g Tarso (4): 21.8±0.9 (20.6-22.5) mmYearlings
C. max. (388): 78.3±1.8 (73.0-84.0) mm III rem. (478): 58.5±1.6 (54.0-63.0) mm Grasso (492): 2±2 (0-6) classi Kaiser Peso (487): 16.5±2.0 (13.1-24.6) g Tarso (478): 22.2±0.7 (20.1-24.2) mmAdults
C. max. (87): 79.5±1.7 (75.5-84.0) mm III rem. (95): 59.4±1.4 (55.5-63.0) mm Grasso (104): 3±1 (0-6) classi Kaiser Peso (101): 16.8±1.9 (13.0-22.4) g Tarso (101): 22.3±0.7 (20.5-24.3) mmFemales
Age undetermined
C. max. (15): 76.1±1.6 (74.0-79.0) mm III rem. (17): 56.7±1.1 (55.0-60.0) mm Grasso (16): 2±2 (0-5) classi Kaiser Peso (18): 15.2±1.5 (13.3-20.1) g Tarso (17): 21.7±0.8 (20.4-23.1) mmYearlings
C. max. (508): 76.8±2.0 (71.0-82.5) mm III rem. (635): 57.2±1.7 (52.0-62.0) mm Grasso (644): 2±2 (0-6) classi Kaiser Peso (640): 16.5±2.3 (11.0-25.5) g Tarso (608): 22.1±0.7 (20.0-23.9) mmAdults
C. max. (139): 77.1±2.0 (72.0-83.0) mm III rem. (154): 57.5±1.6 (53.0-61.0) mm Grasso (172): 2±1 (0-6) classi Kaiser Peso (170): 16.3±2.1 (13.0-23.4) g Tarso (159): 22.1±0.7 (20.3-23.8) mmUnknown sex
Age undetermined
C. max. (7): 77.9±2.6 (73.0-81.0) mm III rem. (9): 58.1±1.6 (54.5-59.5) mm Grasso (11): 2±1 (0-5) classi Kaiser Peso (11): 15.9±1.4 (14.5-19.5) g Tarso (9): 22.1±0.5 (21.5-23.0) mmYearlings
C. max. (520): 77.2±2.1 (71.0-82.0) mm III rem. (573): 57.5±1.7 (53.0-62.5) mm Grasso (567): 2±1 (0-5) classi Kaiser Peso (572): 15.8±1.9 (11.8-24.8) g Tarso (545): 22.0±0.8 (19.8-24.4) mmAdults
C. max. (12): 78.8±2.4 (75.0-83.5) mm III rem. (12): 59.0±1.9 (56.0-62.0) mm Grasso (13): 2±1 (0-4) classi Kaiser Peso (13): 16.0±2.3 (13.1-22.0) g Tarso (12): 22.4±0.5 (21.8-23.2) mmSpecie ad ampia distribuzione nelle regioni centro-settentrionali europee, ma in moderato declino nell’ultimo decennio; più localizzato ai settori montani in quelle meridionali e dell’area mediterranea. Sulle Alpi italiane lo stiaccino è nidificante estivo, negli ambienti prativi e pascolati, in evidente calo negli ultimi decenni (Assandri et al., 2020). Migratrice regolare, notturna, sverna in Africa subsahariana, le popolazioni in transito in Italia giungono dall’area baltica e più limitatamente da quella centro-europea (Spina & Volponi, 2009).
